• Hayat

    “Katran gecelerin heyulası”

    ALPER TURGUT Åžimdi doÄŸruya doÄŸru, oh be her ÅŸeyin müsebbibi lanet sene bitti, umut dolu yepyeni bir yıl geldi tipi yazıları sevmem, tüm güzelim hayallerin katili, zavallı seneymiÅŸ gibi, çok acınası ve saçmalığın daniskası bir söylem olur, o kadar. Lakin geçmiÅŸ bir zaman diliminde, ne haltlar karıştırdık, neden bu haldeyiz, ne deÄŸiÅŸti, ne geliÅŸti ve benzeri suallere yanıt da bulmak için, hatırlamak ve özeleÅŸtiriyi ıskalamamak adına da elbette, bir döküm iÅŸine girmek, haliyle bir parça mecburiyetten. Kolaya kaçıp 2018 senden nefret ediyorum birader, 2019 sen benim biricik bebeÄŸimsin demeyeceÄŸim, merak buyurmayın. Ä°nsan ne yaparsa, kendine yapıyor, toplum da keza öyle.  Toplumsal muhalefetin bunca yara aldığını, yaprak bile kımıldamadığını, haksızlığa böylesi…

  • Sinema

    Kasımda festival başkadır

              ALPER TURGUT   Festival gibisin katılmak istiyorum diye bir ÅŸarkı varmış, harbi harbi ÅŸaka sanmıştım, valla doÄŸruymuÅŸ. Akredite olmak gerekiyor mu, bakın orasını bilmiyorum, üstümde Star Wars tişörtüm ve yırtık olmayan eÅŸofman altım var, haliyle reddedilmek mümkün. Çünkü tişörtlü ve yırtık pantolonlu katılmak yasaklanmış Antalya Film Festivali’ne, vay, vay, vay, filmin ederi, filmin gideri, filmin deÄŸeri deÄŸil de, kılık kıyafet mi belirliyor artık, sinemaya dair ÅŸeyleri… Bizim derneÄŸin (SÄ°YAD) ödül töreninde, yapıtlar deÄŸil, Nuri Bilge Ceylan’ın, tatlış hırkası konuÅŸulmuÅŸtu, uzun uzun, oysa o gün deliler gibi soÄŸuktu Ä°stanbul, kar yağıyordu, dönüş yolunda köprüyü nasıl geçtik, hala hatırımda. Sinemadan çok kırmızı halıya, filmden ziyade kravata, papyona,…